سه راهی که دولت بایدن میتواند مدیکید را برای کمک به CSHCN و خانوادهها بهبود بخشد
ما از کارشناسان سیاستگذاری در دانشگاه جورج تاون خواستیم تا سه تغییر سیاستی را که دولت فدرال میتواند در سیستم مراقبت از کودکان دارای معلولیت ذهنی، جسمی و ذهنی (CSHCN) ایجاد کند و نتایج سلامت کودک را بهبود بخشد و کیفیت زندگی خانوادهها را افزایش دهد، برجسته کنند.
۱. ارائه حمایت مالی فدرال بیشتر برای برنامههای مدیکید ایالتی و CHIP
مدیکید و برنامه بیمه سلامت کودکان (CHIP) تقریباً همه چیز را پوشش میدهند. نیم از کودکانی که نیازهای مراقبتهای بهداشتی ویژه دارند، بنابراین هر دو برنامه برای تضمین دسترسی میلیونها کودک دارای نیازهای ویژه مراقبتهای بهداشتی، به ویژه در طول همهگیری کووید-۱۹، ضروری هستند. با این حال، هر دو برنامه در معرض خطر کاهش بودجه هستند. کنگره پیش از این به ایالتها کمک کرده است تا به آنها در مقابله با کاهش بودجه به دلیل کاهش درآمدها، از جمله افزایش موقت در ...، کمک کند. مدیکید و تراشه نرخهای تطبیقی که در طول مدت وضعیت اضطراری بهداشت عمومی، که دولت بایدن اعلام کرده است، دوام خواهند داشت گسترش دادن حداقل تا پایان سال 2021. با این حال، ایالتها هنوز با تخمینی ۱TP4T300 میلیارد کسری درآمد تا سال 2022.
از آنجا که تقریباً هر ایالت موظف است بودجه خود را متعادل کند، ممکن است ایالتها مجبور به کاهشهای زیانباری در Medicaid و CHIP شوند. تحت افزایش موقت بودجه فدرال Medicaid و CHIP، ایالتها نمیتوانند در طول وضعیت اضطراری بهداشت عمومی، واجد شرایط بودن Medicaid و CHIP را کاهش دهند (و تحت یک الزام جداگانه، نمیتوانند واجد شرایط بودن کودکان را تا سال 2027 کاهش دهند). آنها همچنین نمیتوانند در طول وضعیت اضطراری بهداشت عمومی، ذینفعان فعلی و جدید Medicaid را لغو کنند. اما آنها میتوانند کاهشهای دیگری از جمله کاهش نرخ بازپرداخت به ارائه دهندگان خدمات - مانند بیمارستانها، پزشکان، دندانپزشکان، ارائه دهندگان خدمات و پشتیبانی طولانی مدت (LTSS) و طرحهای مراقبت مدیریت شده - انجام دهند که در صورت کاهش خدمات توسط ارائه دهندگان، محدود کردن تعداد بیماران Medicaid و CHIP که به آنها خدمات ارائه میدهند، یا عدم شرکت کامل آنها در Medicaid و CHIP، میتواند دسترسی به مراقبتهای مورد نیاز برای CSHCN را کاهش دهد. این کاهشها نه تنها میتواند دسترسی به مراقبت را در کوتاه مدت محدود کند، بلکه باعث ... آسیب در درازمدت. زیرا چنین کاهش بودجهای بر اقتصاد ایالتها تأثیر منفی میگذارد و خطر تعمیق و طولانی شدن رکود اقتصادی مرتبط با کووید-۱۹ را به همراه دارد، که به نوبه خود میتواند منجر به کسری بودجه بیشتر و کاهش بیشتر مدیکید و چیپ شود.
علاوه بر این، یک بدنه رو به رشد از تحقیق مزایای بلندمدت پوشش مدیکید و CHIP را برای کودکان در زمینههای سلامت، معلولیت، پیشرفت تحصیلی و امنیت مالی نشان میدهد. این بدان معناست که کاهش بودجه مدیکید و CHIP که دسترسی را در حال حاضر کاهش میدهد، میتواند به معنای نتایج زندگی ضعیفتر برای کودکان در بزرگسالی باشد. در نتیجه، بسیار مهم است که کنگره و دولت بایدن از طریق افزایش موقت بیشتر نرخهای تطبیق - و همچنین سایر کمکهای مالی به ایالتها، حمایت بیشتری از برنامههای مدیکید و CHIP ایالتی ارائه دهند. این امر از کاهش بودجه جلوگیری میکند و نه تنها دسترسی بیشتر به مراقبتهای مورد نیاز برای کودکان دارای معلولیت ذهنی و جسمی را در حال حاضر تضمین میکند، بلکه احتمالاً منجر به نتایج بهتری برای کودکان دارای معلولیت ذهنی و جسمی در مراحل بعدی زندگی نیز خواهد شد.
۲. به سازمانهای مدیکید ایالتی کمک کنید تا دسترسی به دادههای مربوط به استفاده از خدمات درمانی کودکان را بهبود بخشند
قانون فدرال، برنامههای مدیکید ایالتی را ملزم میکند که مزایای جامع غربالگری، تشخیص و درمان زودهنگام دورهای کودکان (EPSDT) را برای همه کودکان تا سن ۲۱ سالگی ارائه دهند. این مزایا، غربالگریها و درمانهای مبتنی بر پیشگیری را ارائه میدهد که برای بزرگسالان یا توسط طرحهای بیمه خصوصی الزامی نیستند، از جمله خدمات درمانی که در غیر این صورت تحت پوشش برنامه مدیکید ایالتی نیستند. با این حال، دادههای موجود پیشنهاد دادن اینکه برنامههای مدیکید ایالتی به وعدههای EPSDT برای کودکان کمدرآمد عمل نمیکنند. گزارش برای مثال، از حسابرس ایالت کالیفرنیا، مشخص شد که کودکان تحت پوشش بیمه درمانی مدیکل خدمات پیشگیرانه لازم را دریافت نمیکنند. دولت بایدن میتواند با ایالتها همکاری کند تا اطمینان حاصل شود که آنها دادههای شفافتر و بهموقعتری را گزارش میدهند، که این امر تصویر بهتری از اینکه آیا کودکان غربالگری، آزمایشهای تشخیصی و خدمات درمانی لازم را دریافت میکنند یا خیر، ارائه میدهد. این دادهها باید شامل اطلاعات بر اساس نژاد و قومیت و بر اساس طرح و ارائهدهنده باشد.
علاوه بر این، اکثر کودکان تحت پوشش مدیکید اکنون تحت پوشش طرحهای مراقبت مدیریتشدهای هستند که با ایالتها قرارداد دارند و بسیاری از سیستمهای بهداشتی نیز مدلهای پرداخت جدیدی را ترویج میدهند که مبتنی بر نیازهای مزمن سلامت بزرگسالان است، نه کودکان. برای اینکه مراقبت مدیریتشده و این مدلها و سیستمهای جدید مؤثر باشند، دادههای منسجم، شفاف و بهموقع برای استفاده کودکان بسیار مهم خواهد بود تا بدانیم آیا کودکان (و خانوادههایشان) مراقبت مورد نیاز خود را در زمان نیاز دریافت میکنند یا خیر. یک رویکرد میتواند تشویق ایالتها به ایجاد یک مرکز سلامت کودک باشد. داشبورد که شامل دادههای جزئی و مختص طرح است.
۳. ارائه راهنماییهای بین سازمانی برای نشان دادن امکانات جدید ایالتها برای حمایت مدیکید از کودکان خردسال دارای تأخیر رشدی
سازمانهای ایالتی در نحوهی مدیریت مدیکید، از جمله نحوهی ارائه و پشتیبانی خدمات به کودکان ذینفع، انعطافپذیری زیادی دارند. به عنوان مثال، در سالهای اخیر، دولت فدرال با ارائه نمونههای عینی، راهنماییهایی را در مورد ویزیت در منزل و رسیدگی به افسردگی مادران در طول ویزیتهای کودکان به ایالتها ارائه داده است. این نامههای راهنمایی نوعی مجوز و نقشه راه ارائه میدهند که ایالتها را تشویق میکند تا روشهای جدیدی را برای ارائه مراقبت، از جمله به کودکان دارای معلولیت ذهنی و جسمی، در پیش بگیرند.
یکی از مواردی که به شدت به راهنماییهای بین سازمانی فدرال نیاز دارد، قانون آموزش افراد دارای معلولیت (IDEA)، به ویژه بخش C مربوط به مداخله زودهنگام برای کودکان 0 تا 3 ساله است. بخش C قانون IDEA ایالتها را ملزم میکند که کودکان خردسال دارای تأخیر رشدی را شناسایی و حمایت کرده و خدمات مداخله زودهنگام را ارائه دهند. ایالتها، همراه با مزایای EPSDT مدیکید، انگیزه زیادی برای یافتن و ارائه خدمات به این کودکان خردسال قبل از ورود به مهدکودک دارند. برای کودکانی که در مدیکید نیز ثبتنام کردهاند، بسیاری از این خدمات مداخله زودهنگام میتوانند تحت پوشش EPSDT قرار گیرند، مانند غربالگریهای اجتماعی-عاطفی یا درمان خانوادگی/دونفره.
ما نظرسنجی اخیر از مدیران ایالتی بخش C IDEA یک مطالعه انجام شده با مرکز ملی کودکان در فقر نشان داد که در حالی که اکثر ایالتها از مدیکید برای پشتیبانی از برخی خدمات بخش C استفاده میکنند، تنها ده ایالت گزارش میدهند که از دادههای اداری در سراسر سازمانها استفاده میکنند تا اطمینان حاصل شود که خدمات بخش C تا حد زیادی توسط مدیکید پوشش داده میشوند (که به نوبه خود حمایت مالی فدرال را برای کودکانی که در هر دو برنامه مدیکید و IDEA بخش C ثبتنام کردهاند، به حداکثر میرساند). (برای کودکانی که در مداخله زودهنگام هستند، دلارهای محدود بخش C، هزینه هستند.) آخرین پرداخت کننده بعد از مدیکید). راهنمایی مشترک مراکز خدمات مدیکر و مدیکید (CMS) - که مدیکید و CHIP را اداره میکند - و وزارت آموزش و پرورش در مورد چگونگی به حداکثر رساندن بودجه مدیکید و بخش C برای کوچکترین کودکان مبتلا به تاخیر رشدی - با مثالهای ملموس ایالتی - به ایالتها کمک میکند تا از بودجه به طور کارآمدتری استفاده کنند و به بیشترین تعداد کودکان خدمترسانی کنند.
ادوین پارک استاد پژوهشی در دانشکده سیاست عمومی مککورت دانشگاه جورج تاون و متخصص برجسته سیاستگذاری سلامت در زمینه مسائل مربوط به مدیکید و تأمین مالی مراقبتهای بهداشتی کودکان است. الیزابت رایت بوراک عضو ارشد مرکز کودکان و خانوادههای مدرسه و متخصص مدیکید است.
