پرش به محتوا

برآوردهای فعلی نشان می‌دهد که تا ۱۵ درصد از کودکان آمریکایی واجد شرایط تعریف ناتوانی رشدی هستند. شواهد بیولوژیکی و تجربی فزاینده، اهمیت شناسایی این نگرانی‌های رشدی را در اسرع وقت نشان می‌دهد. این مقاله به بررسی دو سوال می‌پردازد: در طول دو دهه گذشته، ما در مورد شناسایی زودهنگام ناتوانی‌های رشدی کودکان چه آموخته‌ایم؟ از دیدگاه پژوهشی، برای پیشبرد شناسایی زودهنگام، چه کارهای بیشتری باید انجام دهیم؟